Als dat maar fout gaat...

Leren doe je met vallen en opstaan. Iedereen weet het. Toch mogen alleen kinderen echt leren. Zij mogen fouten maken. We staan het ze toe. Een kind dat zijn eerste stapjes zet en daarna valt, wordt met een luid applaus begroet. Moeder is laaiend enthousiast en supertrots. Want haar kind is zich aan het ontwikkelen. Haar kind is aan het ontdekken en aan het leren. De eerste woordjes, nog wat onduidelijk uitgesproken, zijn fantastisch. 

Wanneer je ouder wordt, is er ineens iets vreemds aan de hand. Het is dan opeens niet toegestaan om fouten te maken en te leren. Want als je ouder bent behoor je perfect te zijn. Wie een grote fout maakt in het bedrijfsleven, wordt er al snel op aangekeken. Het is een afgang, iets om je voor te schamen.  Geen luid applaus. Geen trotse leidinggevende. Een uitbrander, een degradatie en in het ergste geval ontslag.  Zou het niet mooi zijn als je van je leidinggevende een schouderklopje krijgt als je een fout maakt? Want jij bent degene die zijn nek uitsteekt en je grenzen verlegt. Jij bent diegene die iets nieuws probeert en zich ontwikkelt. Mensen die nooit fouten maken, staan stil. Houd dit in je achterhoofd, wanneer iets niet zo loopt zoals je had gehoopt..

Ik wens je deze week veel fouten toe...